Blue Mind yani Mavi Zihin, suyun yakınında olduğumuzda zihnimizin daha sakin, dingin ve güvende hissettiği hali anlatan kavramdır.
Bir ada insanı içinse deniz bundan çok daha fazlasıdır… çocukluk,anılar, özgürlük, yolculuk, ufuk ve biraz da güven…
Peki o maviye acı karışırsa, güvenimiz sarsılırsa ne yaparız? Acıdan kaçıp kötü anıları mümkün olduğunca çabuk unutmaya mı çalışırız?
Byung-Chul Han’ın sözünü ettiği algofobi, yani acıdan korkma, tam da bu eğilimi anlatır.Acıyla yüzleşmek yerine onu hızla hayatımızdan çıkarma isteğini.
Aslında bazen acılar bir şeyleri değiştirmek için hatırlanmalıdır.
Mavi Zihnimizi Nasıl Koruyacağız?
Acıyı bastırarak değil, onun bize gösterdikleriyle yüzleşerek.
Ne olduğunu bilerek, sorumlulukların ortaya konduğunu görerek,
ve aynı şeyin tekrarını önleyecek değişikliklerin yapıldığını bilerek.
Toplumsal korkunun panzehiri unutmak değil, güven veren sistemlerdir.
Mavi zihnimizi korumanın yolu da denize bakmaktan korkarak değil, acıdan kaçmadan ondan öğrenerek o maviye duyduğumuz güveni yeniden inşa etmektir
