İçinde bir çok soru,biraz özlem,biraz da eksik kalan bir şeyler barındıran bir soru cümlesi.
Kimileri için eski kalabalık ve gürültülü aile sofraları,
Kimileri için bayramda ne giyeceğini
günler öncesinden planlamanın heyecanı.
Kimileri için çocukluk…
Bayramda büyüklerden toplanacak paralar için küçük çantalar hazırlamanın yani küçük mutlulukların büyük telaşı.
Bazen yorucu gelirdi.
Ev ev gezmek,
aile büyüklerini ziyaret etmek,
bir günü, bazen birkaç günü yollarda geçirmek.
Halbuki zamanla gidilen evler azalmaya başlar.
Önce neneler, dedeler eksilir…
Biraz daha zaman geçer…
Anneler babalar eksilir.
Ve o an artık bayramlar gerçekten “o eski”
bayramlar değildir.
Sonralarda bayram, neşeden çok
bir yokluğun sesine dönüşür.
Aynı sofraya otururuz,
ama artık herkes orada değildir.
O yüzden bayram bazen kalabalığı değil,
eksilenleri daha çok hissettiğin bir gündür.
Ve eksilenleri unutmamanın tek yolu,
onlarla biriktirdiğin anıları yaşatmaya devam etmektir.
Anılar biriktirmeye devam edeceğiniz nice bayramlara.